Winnie Bauwens

Winnie Bauwens

12XL

In een helwitte studio vertellen 12 dikke mensen (jong, oud, man, vrouw, mollig, morbide obesitas) over hun ervaringen met dik-zijn. Ondertussen wordt de blik van de toeschouwer gefocust op het dikke lichaam en haar (ambigue) schoonheid. Het verhaal wordt onderbroken door zelf gemaakte GSM-opnamen van hun eetgewoontes.

Sociaal engagement is mijn motor.
Dit is één van de redenen waarom ik deze film maak over dikke mensen. Ik wil de dikke mens een stem geven, maar ook zijn lichaam tonen dat niet enkel dik is. Zo verkies ik meerdere beeldenreeksen van mijn personages zonder context te maken om hen meer zichtbaar te maken, om hun dik zijn uit te puren in beeld.

Bij mijn research, waarbij ik o.a. tientallen TV-reportages over zwaarlijvigheid bekeek, viel mij op dat ik slechts 3 zinnetjes noteerde met uitspraken van dikke mensen. De dikke mens heeft duidelijk geen platform in onze moderne samenleving. Nochtans groeit hun aantal onrustbarend wereldwijd.

Ik ben vertrokken van mijn eigen schaamte over het feit dat ik onbewust negatief reageer op dikke mensen. Zoals het verborgen racisme dat je ‘s avonds overvalt in een steeg met twee tegemoetkomende zwarten: je wordt toch net iets zenuwachtiger. Ik was door mijn eigen gedrag gechoqueerd. Mijn eigen dik-isme (cf. seksisme, racisme) was oorspronkelijk een belangrijk uitgangspunt voor deze film. Maar reeds vlug in het filmproces, voelde ik dit aspect meer en meer verdwijnen en langzaam plaats maken voor een andere kijk op de dikke mens (met een zekere fascinatie en soms bewondering).

In de documentaire is de centrale vraag: “Wie is de dikke mens?”.

Als er sprake is van een conflict dan gaat het over de dikke mens versus de moderne samenleving met haar moppen, glamourfoto’s van mageren, te krappe vliegtuig-stoeltjes, pesten op school, met verbanning naar achterafkantoortjes i.p.v. de secretaresse van de baas te zijn. Maar vooral over het individuele gevecht tegen het overgewicht.

Bij de vraag waarom dikke mensen te veel eten maakte ik kennis met deze 3 groepen: zij die graag eten (bon vivants), zij die eten uit verslaving (emo-eters), en een laatste groep die niet veel eet maar wel verdikt (ziekte, erfelijkheid).

“De dikke lelijke mens” bestaat niet echt, maar is een perceptie gebaseerd op een algemeen geldende norm. Bij nader toezien heeft ieder dik mens zijn verhaal en zijn schoonheid.


Titel: 12XL
Drager: HDV/GSM
Duur: 42’
Crew:
concept/camera/montage: Winnie Bauwens
muziek: Yoerik Roevens
mixage: Michel Coquette
color grading: Koen Maenhout
assistentie studio: Bart De Dobbeleer, Kristof Callebout